تابه حال یک عاشق رو دیدی

من دیدم

راه می ره تو فکره.... ازش می پرسی به چی فکر می کنی؟ ، راست شو بخواهی یکی رو دوست دارم تو فکرم که الان کجاست داره چه کار می کنه ، حالش چطوره ،

حرف می زنه... همش از اون می گه

همش اسم اون ورد زبونش هست (بعضی وقتها دیگه ادم کلافه می شه از دستشون چقدر از اون می گی)

همش می گه این جا رو می بینی من باهاش اومده بودم باهم بستی خوردیم چه مزه ای داد... وای خدا چه روزایی بود

همش می گه این رنگ اون دوست داره

این گل اون دوست داره

کاشکی الان این جا بود ، جاش چقدر خالی هستش

اون بدش می یاد من این رنگ بپوشم

این غذا رو دوست نداره ، من چون اون دوست نداره  من هم نمی خورم

اون بدش می یاد من این طوری لباس بپوشم

وقتی می خواد بخوابه همش با یاد اون میخوابه

گوشیش همش تو دستش هست

یا اس ام اس بهش می زنه یا منتظر یک اس ام اس از طرف اون  هست

همیشه گوش بزنگ هستش

وقتی باهاش تلفنی حرف می زنه ، سعی می کنه از بهترین کلمات استفاده کنه جوری که اون لذت ببره از حرف زدن بااون

براش مهم نیست چقدر وقت میزاره باهاش حرف بزنه.... نه زمان... نه پول... هیچی براش مهم نیست... فقط صدای اون و حرف زدن با اون براش مهم هست.. هر ثانیه لذت می بره از اینکه بااون حرف می زنه

هر خلوتی که می بینیش داره با انگشتانش اسم اون برای خودش می نویسه و یا گوشه تمام دفتراش اسم اون هستش تا یک لحظه از یاد اون غافل نشه چون براش لذت داره به یاد اون باشه

به هر کی می رسه می گه دعا کن من زودتر بهش برسم

خیلی مشکلات بینمون هستش

دیگه طاقت دوریشو ندارم

ای خدااااااااااااااااااااااااااااااا

عاشقی بد دردی ایست

چی می شد ماهم بی تاب تو می شدیم

از خورد خوراک می افتادیم

لحظه شماری می کردیم برای دیدنت

این حرف های منو فقط یک کسی که عاشق باشه می فهمه

نمی گم من عاشقم

من با کسی که عاشق بودم زندگی کردم

هر لحظه شو دیدم

گریه هاشو دیدم

خنده هاشو دیدم

صبح که پا می شه می گه دیشب خوابشو دیدم ، چرا خوابشو می بینه ؟ خب برای اینکه همش به یادش هست

خدایی ما چقدر منتظر هستم

چه قدر به یاد آقامون هستم

راضی بودن به همه چیزی که از طرف معشوق هست اولین شرط عاشقیست

یک بار یک متن دوستام فرستادن

می گفت یک آدم هوس باز هر چیزی که زیباست دوست داره و آدم عارف هرچیزی که دوست داره زیبا می بینه

من خیلی رو سراغ دارم ، خیلی چیزها رو دوست نداشتن ولی چون کسی که عاشقش بودن دوست داشت اونها هم دوست داشتن و با رغبت و با کمال میلی اون قبول می کردن و بدون هیچ ناراحتی و با تمام وجود قبول می کردن ، می دونی چرا ؟ چون که خودشون فراموش کرده بودن ، از خودشون گذشتن ، دیگه منی وجود نداشت ، چون خودشون تو وجود معشوقشون پیدا کردن

ای خدا نمی دانم این حرفها از کجا بر زبان من جاریست

من نیستم که می نویسم

تو ای که بر قلبم جاری می کنی

ای خدااااا

من این جملات رو بلد نبودم که بگویم

تویی که داری منو تربیت می کنی برای خودت

معبودم

محبوبم

عزیزم

دوست دارم که بگویم دوستت دارم ولی باز می ترسم که به تو بد کنم و دلت را بشکنم

ولی چه کنم به غیر از تو ندارم ....